Het moederschap slokt mij helemaal op. Maar dat is niet de enige rede waarom ik niet log. Het heeft een paar redenen. Ten eerste moet ik zin maken ervoor, terwijl ik eerst toch genoot van het loggen en zeker ook van het lezen van andere logjes. Ten tweede; mijn p.c. staat boven, dus als Carmen-Elize wakker is en beneden lief speelt, kan ik nog niet even snel achter de p.c, want ik kan haar natuurlijk niet alleen laten. Als zij slaapt, moet ik meestal rusten of er zijn dingen te doen waar ik niet aan toe kom door het moederen.

Ik zal proberen om vanaf vandaag elke week iets te loggen. Ik zal het gewoon in mijn agenda schrijven. ‘Niet vergeten….vandaag loggen!!!’

Zo nou dan moet er weer bijgepraat worden natuurlijk. Met Carmen-Elize gaat alles goed. Pas geleden (vorige week) nog 2 weken erg verkouden geweest. Maar dat is ook alles wat ze na die 6e kinderziekte heeft gehad (al een aantal maanden geleden). Dus dat was weer even wennen om een ziek kindje te hebben. Maar ze had gelukkig geen koorts en was verder wel vrolijk. Ze sliep alleen erg slecht. Ze zat helemaal dicht, neus en keel. Veel hoesten natuurlijk en dat hield haar (en de rest van de inwoners) wakker. Maar ze is er weer helemaal bovenop gekomen en lacht weer heerlijk de hele dag. Ja het is een lachebekje hoor. Ze lacht naar iedereen. Ook gaat ze altijd goed zitten als er een foto van haar wordt  genomen. Een voorbeeld:

Mooi hè?

Verder vertikt ze het om, buiten mama en dag, te praten. Komt wel. Die zegt straks gewoon hele zinnen ineens haha. En lopen doet ze ook nog niet. Ze probeerd wel steeds om los te gaan staan. Soms staat ze een tijdje en valt dan weer om. Wel eng hoor. Het liefst sta je steeds achter haar om haar op te vangen, maar ja zo leert ze het niet natuurlijk. Het valt me toch wel op dat ze heel wat kunnen hebben en dat het gaan huilen na een val vooal afhangt van de reactie van de mensen om het kind heen. Reageer je niet, en dat wordt duidelijk gecheckt, dan gaan ze gewoon weer lekker verder. Tenzij het natuurlijk erg hard was en erg pijn doet. Of als ze moe zijn, dan is alles niet fijn. Maar in het algemeen kunnen ze dus heel wat hebben. Lopen doet ze wel met een loopwagentje, aan het handje en langs spullen.

Ik kan trouwens wel wat minder hebben. Ik zit er eigelijk een beetje doorheen. Daarom gaan we van het weekend met zijn tweetjes er even tussenuit. Carmen-Elize blijft dan bij oma en opa thuis. Nu moeten we het ervan nemen. Nu is ze nog zo gewent aan het huis en haar oma en opa. Ik zal haar vreselijk missen, maar ik moet gewoon een keer lekker kunnen doorslapen een weer eens onbezorgd kunnen uitslapen. Overdag alleen maar aan mijzelf denken en uren lang in bad liggen met een fijn boek. Want die kleine heeft nu een periode dat ze vaak ‘s nachts komt. Dan wil ze warme melk. Met 20 minuten slaapt ze wel weer netjes in haar eigen bedje, maar het breekt je. Zeker als het vervolgens weer 2 uur duurt voordat ik weer in slaap kan komen terwijl je naast je al na 2 minuten gesnurk hoort. Heerlijk voor hem hoor, maar waarom kan ik dat niet?!

Ik had geloof ik ook nog beloofd om een foto te laten zien van ons aanstaande huis. Nou hier komt ie dan eindelijk!

Daar gaan we dus wonen. Nog 3 maanden en dan krijgen we de sleutel en gaan we beginnen met verbouwen. Ik hoop dat de tijd snel gaat en we snel in ons eigen huisje kunnen gaan wonen. Niet dat ik het hier slecht heb hoor, maar mis mijn eigen spulletjes en zo. We hebben al heel wat gekocht. Zo hoeven we straks niet alles nog te kopen. Ja ik heb er zin in. En dan een jaartje later gaan we er feest vieren, want Mike en ik gaan trouwen! De planning is om dat in 2008 te gaan doen, omdat dit jaar te druk is i.v.m. verbouwen en verhuizen.  Kan niet wachten om jurken te gaan passen, maar daar is het nog wel wat te vroeg voor helaas. Mike heeft me trouwens met kerst gevraagd. We deden een spelletje met allerlei cadeautjes die je kan winnen. In één cadeautje zat een doosje met een briefje erbij waarin stond of de mooiste vrouw met hem wilde trouwen. In dat doosje zat natuurlijk een mooie ring. Lekker opvallend, zodat hij iedereen opvalt. En ik heb ja gezegd!

We hebben Carmen-Elize haar eerste verjaardag gevierd en ze heeft veel speelgoed gekregen. Een paar foto’s:

Lekker een eigen verjaardagstaart. Meteen aanvallen!!!

Hmmm lekker zeg!

Het uitpakken is begonnen!

Bom bom bom, op mijn nieuwe trom!

Dagje later… nog één!

Na haar verjaardag kwam sinterklaas. Weer cadeautjes uitpakken. Dus toen er later in december een cadeautje in huis kwam, omdat mijn nichtje jarig was, wilde Carmen-Elize het al gaan uitpakken, want pakjes zijn voor Carmen-Elize, zo had ze inmiddels wel door. Maar toen ze dat niet mocht snapte er niets van en werd ze een partij boos. Niet zo raar toch? Begrijp haar best!

Ik doe nog een paar foto’s en dan stop ik er weer mee. Ik probeer volgende week weer wat te loggen. Tot dan!

Spelen in de la is altijd leuk!

Papa’s haar knippen. Maar let op dat vingertje van Carmen-Elize!